شعر "درقطار" ژاله اصفهانی

می دود آسمان

می دود ابر

-می دود دره

و می دود کوه

می دود جنگل سبز انبوه

می دود رودم

ی دود نهرم

ی دود دهکده

می دود شهرم

ی دود می دود دشت و صحرا

می دود موج بی تاب دریا

می دود خون گلرنگ رگ ها

می دود فکر

می دود عمر

می دود ،می دود ، می دود راه

می دود موج و مهواره و ماه

می دود زندگی خواه و ناخواه

من چرا گوشه ای می نشینم؟